PAYLAŞ

Sosyal medya kanalları, gazete, televizyon ve film gibi ananesel medya kanallarından temel yapı itibariyle farklılıklar göstermektedirler. Çoğunlukla ananesel medya, enformasyonun yayınlanması için belirli kaynaklara ihtiyaç duyarken, bilgiyi yayınlamak veya ulaşmak için sosyal medya, göreceli olarak gidersizdir ve ulaşım araçları herkese açıktır.

Basılı gazeteler ilk sefer 1995 seneninde internette internet sitesi açıp yayın yapmaya başlamışlardır. Amerika’da “The Washington Times”, “New York Times” gibi gazeteler bu işin liderleri olmuş, aynı sene Avrupa’da da International Herald Tribune ve Daily Mirror gibi gazeteler ‘sanal habercilik’ kervanına katılmışlardır. Türkiye’de ise, internette sitesini oluşturan ilk basılı yayın, 19 Temmuz 1995 tarihinde Güncel Mecmuası olmuştur. Onu, aynı yılın Ekim ayında Leman Mecmuası izlemiş, internetten yayına geçen ilk gazete ise 2 Aralık 1995 tarihinde Vakit gazetesi olmuştur. Milliyet Kasım 1996’da, Hürriyet ve Sabah ise 1 Ocak 1997’de online yayına başlamışlardır (Eryazar, 2012).

90’ların nihayetinde ve 2000’lerin başında, önceden yalnızca basılı haberleri aynı gün web sitelerine koyan gazeteler, bu yaklaşımda değişime gittikçe haberleri önce internette yayınlama, hemen peşinden sonrası gün basılı gazeteye yerleştirme yolunu seçmeye başlamıştır. Bu yola girilmesiyle beraber okuyucuların alakası de hızla internete kaymış, bilhassa 2006’dan sonra sosyal medya kullanıcı sayısındaki hızlı artık ve gazetelerin internet sitelerinden verdikleri haberlerin yeni medya kanalları araçlığıyla hızla paylaşılır hale gelmesi, kimi gazetelerin basılı edisyonlarından tamamiyle vazgeçerek sadece çevrimiçi yayın yapmaya başlamalarına bile kapı aralamıştır. 

Televizyonculuğun yeni medya akımından etkilenmesi ve insanların interaktif olarak yayında söz sahibi olabildiği, tercihlerde bulunduğu ve muhtevaya karar verdiği bir yayıncılığın gelişimi ise daha çok yenidir. Aslında bu teknolojinin, son birkaç senede isimi duyulan IP TV teknolojisinin varlığıyla ancak olası hale geldiği bilinmektedir. IP TV’nin temel farkı diğer hiçbir sistemde olmayan iki istikametli iletişim kabiliyetidir. Bu iletişim sayesinde bir merkezden yapılan yayını uç noktalardan almak olan broadcasting / temel yayıncılık sisteminin aksine her uç noktaya ayrı bir yayın eriştirilebilmektedir. İki istikametli iletişim önceden yapılamayan, son kullanıcının isteğini yayıncıya iletmesi ve yayıncının da son kullanıcının isteğine cevap vermesini sağlamaktadır. Malum Türkiye çapında televizyon yayıncılığı karasal analog, sayısal uydu ve kablo TV teknolojileri ile yapılmaktadır. Uydu yayıncılığı çanak anten kullanmak suretiyle kolayca alına bilmektedir. Kablo TV ise belli başlı büyük şehirlerde hizmet vermektedir. Buna rağmen, IPTV yayıncılığı ADSL olan her hanede kolayca alınabilen bir yayıncılık teknolojisidir (IP TV Derneği, 2011). Sosyal medya bu arada “Kullanıcıların Ürettiği Muhteva” ve “Müşterilerin Ürettiği Medya” kavramlarını da ortaya çıkarmış, bu yapısıyla da ticari tasarıdaki mananını kazanmıştır

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here